هفت‌برکه - گریشنا خبر و فرهنگ در گراش

با سلام و خداقوت تشکر از مطلب مفید شما متأسفانه مسئولین خواسته یا ناخواسته به دانش آموزان و دانشجویان امروز و آینده سازان فردا یاد می دهند که به هر بهانه‌ای می توان تعطیل کرد و دست از فعالیت و کوشش کشید. این افراد چطور در برابر سختی های کار و زندگی فردا، تاب آوری خواهند داشت؟!

یکی باید بره جلوشون رو بگیره چون ی چیزی اضافه دارند لاینینگ انجام میدن :))

لطفا دانلود تمامی سرود یا مهدی ادرکنی گروه سرود مهدیه تهران با سرپرستی مرحوم کافی را در سایت خود قرار دهید

شما از مردم مناطق دیگر درمورد شمد لاوری تحقیق نکردین و چیزی ننوشتین .اینکه شمد لاوری چقدر بی رحم و آشوبگر و ظالم بوده .چقدر آدم بی گناه رو به خاک و خون کشیده و به چه روستاهایی حمله کرد و روستاها را کاملا غارت کرده ..این که شما بیایین از شیخ لاور یک قدیس بسازین راه رو بی راهه رفتین

آقای احمد ، نمی دانم اشاره آقای حسنی به چه کارهای کرده محمد بن سلمان است. ولی من چند رو پیش در رسانه وسایت میلاد لارستان شهر همسایه گراش مقاله ای خواندم که ایشان یعنی محمد بن سلمان گاو شیر ده منطقه است و می خواهد ژندارم شود ( ژندارم یک نوع نیروی انتظامی پیش از انقلاب بوده که بیرون از شهرها خدمت میکرده ) بنابراین اگر گفته رسانه میلاد لارستان درست باشد این گاو شیرده می تواند فقط شیر بدهد و بعضی وقتها هم دمی تکان دهد . چندان کار دیگری نمی تواند انجام دهد . البته شیردهی یک گاو خیلی مهم و با ارزش است تا آنجاییکه شاعر شیرازی سعدی علیه رحمه سروده است " مسکین خر اگرچه بی تمیز است-- چون بار همی برد عزیز است." گاوان وخران بار بردار-- به زآدمیان مردم آزار" بنابراین شیر دادن یک گاو از مردم آزاری بهتر است. حالا بگو هی شرکت برق توی گرمای تابستان ما را آزار دهد و برقمان قطع کند تا وسایل برقیمان بسوزد. آزارهای دیگر پیشکش آدمیان باد.

دنیای شاعران این عصر و زمانه در منطقه خودمان عجب دنیای بی خیالی و بی تکاپویی بنظر می آید .بی خیال و بی پرسشی از این همه بی تدبیریهای رایج در کشور که نه آینده برق وآب روشن است و نه برنامهای برای رشد و توسعه ای وجود دارد و نه کسی دغدغه آینده کار و شغل این همه جوان دارد که به سن تکلیف کار وسازندگی رسیده اند و بزودی هم سونامیشان اوج خواهد گرفت . الیت شاعران ما واقعا دمشام گرم از این بی خیالی به روزگار و بی دردی از مصائب مردمان. سرخوش از غمزه شاعرانه خود و توهم ازغرور بی نیازی در این شهرو آن شهر جمع میشوند البته با رضایتمندی و قناعت به همین آب باریکه حقوق بازنشتگی و یا حقوق کارمندی خود ویا حدالاقل روزیی که به هر حال و هرگونه از جایی برسد و صد البته بدون چشم داشت به کسی و روزگار خود، قومی خوش و راضی هستند و برای جمع خودشان در این چند شهرستانی که در تمامی ابعاد زندگی مردمانش مدیون صله و یاری پیشرفت و توسعه کشورهای عربی کوچک همسایه هستند و نظارگر پس رفت و عقب ماندگی دیار خود ، بی خیال از این همه گرفتاری و مشکلات مردمان دیارشان خودشان هر چند وقت در شهری دور هم جمع می شوند گل می گویند و صدای کاکا اِ یسوف در می آورند و شعر می سرایند. درست مثل قدیم گراش که کل جعفر خواجه شاعر و دانای گدر مسجد آخوند برای گراشیهاییکه برای کار سفر نمی رفتند و یا در دشت و صحرا با آب برکه و کندرنوشن نخلی و یا بوته گزی آب نمی دادند شعر می سرود آنهم به زبان گراشی و لهجه ناساگی. مثنوی معروفش . " اگَه کلات وَ کُوئِتَه وابه چه خَشن ، کَپ کل حعفر وشما شیری وابه چه خشن " شعری در مایه های همین کاکایوسف و یا انار وبادگیر. من در کودکی این مثنوی طویل از مش رضا خیابان آب یاری شنیده ام. بروید و از آو بخواهید برایتان بخواند. در آن مثنوی تمامی المتهای نوستالوژی گراش به کرّات آورده شده. البته جناب لغزیان بر این باور است کاش آقای عزیز نوبهار اسی و یاتاری از کباب هم تدارک می دهید و آقای افشار هم همه شاعران برای صرف کباب به باغ نور می برد. محفل شعر و شاعری یقینا گرمتر می شد. عمر این گونه شاعران زیاد باد