هفتبرکه – صادق رحمانی: طراحی و نقاشی از جمله هنرهایی هستند که جهان را از دریچه نگاه هنرمند بازآفرینی میکنند؛ هنرهایی که در آن رنگ، خط و فرم به زبان احساس و اندیشه تبدیل میشوند. در گراش نیز هنرمندان بسیاری با تکیه بر ذوق، پشتکار و تجربه، سالها در این عرصه فعالیت کردهاند و آثار ارزشمندی خلق کردهاند. «اتفاق هنری گراش» فرصتی است برای آشنایی بیشتر با این هنرمندان، دغدغهها و چشماندازهای آنان. در این شماره با فاطمه آراسته، هنرمند حوزه طراحی و نقاشی، درباره مسیر هنری، جایگاه هنرهای تجسمی در گراش و ضرورت حمایت از هنرمندان به گفتوگو نشستهایم.
فاطمه آراسته، خانهدار و مادر دو فرزند؛ و مدرس نقاشی و طراحی؛ از کودکی به نقاشی علاقهمند بوده است، اما کار حرفهای را از دوران دبیرستان آغاز کرده و پس از آموزش زیر نظر اساتید مختلفی از لار و گراش، از جمله استاد پورعلی، اکنون بیش از بیست سال است که نقاشی کار میکند. او در سالهای اخیر چند نمایشگاه گروهی آثار و یک نمایشگاه انفرادی خوشنویسی در خرداد ۱۴۰۱ هم داشته است. او عضو انجمن هنرهای تجسمی گراش است و آموزش هنر نقاشی و خوشنویسی در کانونها، هنرسراها و برخی از مدارس؛ بخشی از کارنامهی فعالیت هنری او در سالهای اخیر است.
هفت پرسش هفتبرکه و پاسخهای آراسته را میخوانیم.
صادق رحمانی: چه عاملی باعث شد به طراحی گرایش پیدا کنید و چه چیزی شما را به ادامه این مسیر ترغیب میکند؟
فاطمه آراسته: از کودکی به هنر و طراحی علاقه زیادی داشتم. خلق یک اثر هنری همیشه برایم لذتبخش بوده و با تمرین و پشتکار این علاقه بیشتر شد. هنر برای من فقط یک شغل نیست، بلکه راهی برای بیان احساسات و آرامش ذهن است و همین علاقه باعث شده با انگیزه این مسیر را ادامه دهم.
رحمانی: به نظر شما طراحی و نقاشی چه جایگاهی در میان مردم گراش دارد و میزان استقبال جامعه از آن چگونه است؟
آراسته: خوشبختانه در سالهای اخیر نگاه مردم به هنر بهتر شده و علاقهمندان بیشتری به فعالیتهای هنری روی آوردهاند. البته هنوز ظرفیت زیادی برای رشد وجود دارد و اگر برنامههای فرهنگی و آموزشی بیشتری برگزار شود، استقبال مردم نیز بیشتر خواهد شد.
رحمانی: منزلت اجتماعی هنرمندان در گراش را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا هنرمندان از حمایت و احترام متناسب با فعالیت خود برخوردار هستند؟
آراسته: هنرمندان معمولاً مورد احترام مردم هستند، اما این احترام همیشه با حمایت عملی همراه نیست. اگر مسئولان و نهادهای فرهنگی توجه بیشتری به هنرمندان داشته باشند و شرایط مناسبتری برای فعالیت آنها فراهم کنند، انگیزه و کیفیت کارهای هنری نیز افزایش خواهد یافت.
رحمانی: کدام استادان، هنرمندان یا چهرههای فرهنگی بیشترین تأثیر را بر شکلگیری نگاه و مسیر هنری شما داشتهاند؟
آراسته: در طول مسیر از آثار و آموزشهای استاد قنبر پور، استاد آهنی، استاد تمیز و استاد اکبری الهام گرفتهام. همچنین مطالعه آثار هنرمندان برجسته باعث شده نگاه دقیقتر و حرفهایتری به هنر پیدا کنم. بیشتر از هر چیز، تمرین مستمر و تجربه شخصی در شکلگیری مسیر هنریام تأثیرگذار بوده است.
رحمانی: مهمترین چالشهای شما برای ادامه فعالیت هنری در گراش چیست و چه امکاناتی میتواند به تداوم و رشد این مسیر کمک کند؟
آراسته: مهمترین چالش، محدود بودن فرصتهای معرفی و فروش آثار هنری است. همچنین دسترسی به امکانات آموزشی و نمایشگاهی بیشتر میتواند به رشد هنرمندان کمک کند. ایجاد فضاهای تخصصی برای فعالیت هنری و حمایت از هنرمندان، انگیزه ادامه مسیر را افزایش میدهد.
رحمانی: تجربه شما از حضور در نمایشگاهها، رویدادهای هنری و عرضه آثار چیست؟ چه انتظاری از برگزاری نمایشگاههای هنری در گراش دارید؟
آراسته: حضور در نمایشگاهها فرصت خوبی برای معرفی آثار و ارتباط با مخاطبان است. با توجه به اینکه بیشتر ترجیح میدهم زمانم را صرف خلق آثار هنری کنم و اهل شلوغی و رفتوآمد زیاد نیستم، نمایشگاههای گروهی که با برنامهریزی مناسب، تبلیغات خوب و فضای حرفهای برگزار شوند، میتوانند تأثیر بیشتری در معرفی هنرمندان داشته باشند.
رحمانی: طرح «اتفاق هنری گراش» را برای معرفی و فروش آثار هنری تا چه اندازه مؤثر میدانید و چه پیشنهادهایی برای موفقیت بیشتر این طرح دارید؟
آراسته: به نظر من «اتفاق هنری گراش» میتواند فرصت ارزشمندی برای معرفی هنرمندان و فروش آثار باشد. اگر این طرح بهصورت مستمر برگزار شود، تبلیغات مناسبی داشته باشد و از فضای مجازی نیز برای معرفی آثار استفاده کند، میتواند تأثیر بسیار خوبی بر رشد هنر و حمایت از هنرمندان گراش داشته باشد.
