هفتبرکه – صادق رحمانی: «اتفاق هنری گراش» فرصتی است برای شنیدن صدای هنرمندانی که سالها در عرصههای مختلف هنری به آفرینش و آموزش پرداختهاند و در شکلگیری فضای فرهنگی شهر نقش داشتهاند. در این مجموعه گفتوگوها، تلاش شده است تجربهها، دیدگاهها و دغدغههای هنرمندان گراش درباره هنر، آموزش، جایگاه اجتماعی هنرمندان و آینده فعالیتهای فرهنگی شهر ثبت و منتشر شود. «اتفاق هنری گراش» بر تولید آثار هنری بر هویت شهری و احیای فضاهای فرهنگی گراش و فروش این آثار برای هنرمندان تاکید دارد و از سوی موسسه فرهنگی هنری هفتبرکه طرح شد (خبر را اینجا بخوانید).
صغری کشاورز از هنرمندان فعال حوزه خوشنویسی، در این گفتوگو از انگیزههای ورود به هنر، تأثیر استادان، چالشهای فعالیت هنری در گراش و ظرفیتهای طرح «اتفاق هنری گراش» سخن گفته است.
صغری کشاورز دارای مدرک دیپلم و خانهدار است. او در زمینهی خوشنویسی دارای مدرک ممتاز و همچنین در حال حاضر هنرجوی دوره فوق ممتاز خط شکسته و شاگرد استاد محمد تمیز، خوشنویس برجستهی گراشی است. کشاورز در چند سال اخیر در چندین نمایشگاه گروهی شرکت داشته است.
هفت پرسش مکتوب هفتبرکه و پاسخهای کشاورز را بخوانید.
صادق رحمانی: چه عاملی باعث شد به خوشنویسی گرایش پیدا کنید و چه چیزی شما را به ادامه این مسیر ترغیب میکند؟
صغری کشاورز: عشق به زیبایی و نظم در کلمات و همچنین احساس آرامشی که از تمرکز بر خوشنویسی به دست میآورم، برایم لذتبخش است و همین عوامل مرا به ادامه این مسیر ترغیب میکنند.
رحمانی: به نظر شما خوشنویسی چه جایگاهی در میان مردم گراش دارد و میزان استقبال جامعه از آن چگونه است؟
کشاورز: هنر در فرهنگ گراش ریشه دارد، اما برای درک عمیقتر ارزشهای هنری و سنتی، نیازمند آموزش بیشتر و حضور پررنگتر هنر در محیطهای عمومی هستیم تا آثار هنری بیش از پیش دیده شوند.
رحمانی: منزلت اجتماعی هنرمندان در گراش را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا هنرمندان از حمایت و احترام متناسب با فعالیت خود برخوردار هستند؟
کشاورز: هنرمندان از نظر اجتماعی مورد احترام هستند، اما برای تداوم فعالیتهای هنری، به حمایتهای اقتصادی و اجرایی بیشتری نیاز دارند.
رحمانی: کدام استادان، هنرمندان یا چهرههای فرهنگی بیشترین تأثیر را بر شکلگیری نگاه و مسیر هنری شما داشتهاند؟
کشاورز: علاوه بر استادان بزرگ تاریخ خوشنویسی، از استادان ارجمند شهرمان، آقایان تمیز و اکبری، بسیار آموختهام. آنان افزون بر آموزش تکنیکهای هنری، اخلاق هنرمندانه را نیز به ما یاد دادند و این تأثیر ماندگاری بر مسیر هنری من داشته است.
رحمانی: مهمترین چالشهای شما برای ادامه فعالیت هنری در گراش چیست و چه امکاناتی میتواند به تداوم و رشد این مسیر کمک کند؟
کشاورز: یکی از مهمترین چالشها، کمبود فضاهای تخصصی مانند نگارخانه و گالری برای ارائه آثار و برگزاری نمایشگاههای هنری است.
رحمانی: تجربه شما از حضور در نمایشگاهها، رویدادهای هنری و عرضه آثار چیست؟ چه انتظاری از برگزاری نمایشگاههای هنری در گراش دارید؟
کشاورز: حضور در نمایشگاهها همواره فرصتی برای شنیدن صدای مخاطبان و دریافت بازخوردهای ارزشمند بوده است؛ بازخوردهایی که گاه مسیر هنری ما را تغییر میدهند. انتظار دارم نمایشگاهها تنها محلی برای خرید و فروش آثار نباشند، بلکه فضایی فراهم کنند تا هنرمند، مخاطب و منتقد در کنار یکدیگر قرار گیرند و زمینه شکلگیری گفتوگوهای هنری فراهم شود.
رحمانی: طرح «اتفاق هنری گراش» را برای معرفی و فروش آثار هنری تا چه اندازه مؤثر میدانید و چه پیشنهادهایی برای موفقیت بیشتر این طرح دارید؟
کشاورز: این طرح را بسیار ارزشمند میدانم. پیشنهاد میکنم در کنار نمایش و عرضه آثار، کارگاههای آموزشی و نشستهای گفتوگو با هنرمندان نیز برگزار شود تا مخاطبان ارتباط عمیقتری با هنر و هنرمندان برقرار کنند.
