هفتبرکه ـــ مبینا پزشک: کوهنوردی شاید از بیرون فقط یک ورزش ساده به نظر برسد؛ اما هر کسی که یک بار پا در کوه گذاشته باشد، میداند که ماجرا چیز دیگری است. وقتی ارتفاع بالا میرود، قدمها سنگینتر و نفسها کوتاهتر میشود و هوای سرد، تغییرات ناگهانی آبوهوا و مسیرهای سخت و پرپیچوخم، کار را برای هر کوهنوردی دشوار میکند! برای همین هم کسی که میخواهد به قله برسد، فقط با زور بازو جلو نمیرود؛ باید برنامهریزی و آمادگی بدنی داشته باشد و مهمتر از همه، حد و مرز خودش را بشناسد.
در میان کوهنوردانی که سالها با عشق و پشتکار در این مسیر گام برداشتهاند، نام محمدعلی کارگر هم با کوهنوردی گره خورده است. او که سالها تجربهی صعود به قلههای متعدد در داخل و خارج از ایران را در کارنامهی خود ثبت کرده است، این بار در قالب یک برنامهی تیمی، موفق به صعود به قلهی آرارات در کشور ترکیه شده است. آرارات بهعنوان مرتفعترین قلهی ترکیه با ارتفاع ۵۱۳۷ متر، یکی از مقاصد چالشبرانگیز کوهنوردان منطقه به شمار میرود و شرایط خاص جوی و مسیر صعود آن، برنامهریزی و تحمل بدنی بالایی را میطلبد.
گزارشی که میخوانید، نگاهی است به این صعود اخیر و گوشهای از فعالیتهای کوهنوردی کارگر؛ فعالیتهایی که نشان میدهد عشق به ارتفاعات، با پشتکار و پایداری معنا پیدا میکنند.
کوهنوردی که بسیار چالشیتر است را انتخاب کردم
محمدعلی کارگر متولد آذرماه سال ۱۳۵۶، ۴۸ ساله، معلم، طراح و ناظر تاسیسات ساختمان نظام مهندسی است. کارگر از علاقه به کوهنوردی توضیح داد: «از کودکی کوهنوردی سبک در منطقهی خودمان «کوه سیاه» را داشتم و گاهی اوقات هم درهنوردی میکردم و بسیار علاقهمند به کوهنوردی و طبیعتگردی بودم. به دلیل علاقه درونیام به طبیعت و برنامههای چالشی در ادامه توانمندی خودم را بالا بردم و دیگر درهنوردی من را قانع نمیکرد و کوهنوردی که بسیار چالشیتر است را انتخاب کردم.»
او ادامه داد: «من به صورت حرفهای از اردیبهشتماه سال ۱۴۰۳ ابتدا درهنوردی را شروع کردم و در ادامه با انجام تمرینات منظم و هفتگی، از آبانماه همان سال وارد عرصه کوهنوردی شدم و حدودا ۳ سال است که فعالیت درهنوردی و کوهنوردی را دنبال میکنم؛ البته من به غیر از کوهنوردی، فوتبال را هم دوست دارم.»
وی از اولین قلهای که موفق به صعود شده است میگوید: «اولین برنامه کوهنوردی زمستانهی ما در آذرماه سال ۱۴۰۳ در ارتفاعات «چشمه میشی کوه دنا» در شهرستان سیسخت بود؛ همچنین در دیماه سال ۱۴۰۳ قلهی «توچال»، در تابستان سال ۱۴۰۴ قلهی «کان صیفی ایلام»، در شهریورماه سال ۱۴۰۴ قلهی «دماوند» از جبهه شمالی، در آبانماه سال ۱۴۰۴ قلهی «تفتان زاهدان»، در دیماه سال ۱۴۰۴ قلهی «حوض دال دنا»، در اردیبهشتماه سال ۱۴۰۵ قلهی «آراگاتس» در کشور ارمنستان، در تیرماه سال ۱۴۰۵ قلهی «هزار کرمان» و در آخر در مردادماه امسال قلهی «آرارات» در کشور ترکیه از جمله قلههایی بودند که من موفق به فتح آنها شدم.»
کارگر افزود: «دوتا از قلههایی که تا به حال به آن صعود کردهام، بالای ۵ هزارمتر ارتفاع داشتهاند؛ اولی قلهی «دماوند» با ارتفاع ۵۶۱۰ متر و دومی قلهی «آرارات» در کشور ترکیه با ارتفاع ۵۱۳۷ متر است.»
چهار قلهی صعودی من در شرایط برف و یخبندان بوده است
محمدعلی کارگر از صعودهای زمستانیاش سخن گفت: «چهار تا از قلههایی که به آن صعود کردهام، در زمستان و شرایط سخت برف و یخبندان بوده است. دلیلش هم این است که من به چالشیتر بودن شرایط زمستانه و شرایط خاص صعودهای زمستانی که بسیار سختتر و فنیتر است، علاقه دارم.»
او به دورههای آموزشیاش هم اشاره میکند: «خب من دو دوره درهنوردی را گذراندهام. باید گفت که دوره محیط زیست و دوره کوهپیمایی مقدماتی را هم آموزش دیدهام ولی در کل بیشتر آموزشها را از مربی تیمامان استاد مهدی ضیاپور آموختهام. کسی که دورهی طولانی از عمرش را در کوهستان گذرانده است و همینجا جا دارد که از ایشان تشکری ویژه کنم.»
وی از دلیل انتخاب قلهی «آرارات» ترکیه برای صعود به آن حرف زد: «قلهی «آرارات» بلندترین قلهی کشور ترکیه و چالشیترین قلهی این کشور است که بسیاری از کوهنوردان دنیا آرزوی رسیدن بر بلندای آن را دارند. البته من قبل از صعود، زیاد در رابطه با این قله تحقیق نکرده بودم و به صورت گروهی با راهنما سید مهدی ضیاپور، سرپرست مهدی عسکرپور، محمد مهرافروز و قدرت شاهمحمدی از لار و همچنین محمد شاهاسماعیلی از خور به قلهی «آرارات» صعود کردیم.»
هزینهی فتح قلهی «آرارات» ۸۰ میلیون تومان شد
محمدعلی کارگر از برنامهریزیهای قبلی برای فتح قلهی «آرارات» توضیح داد: «از حدود ۲ ماه قبل و بعد از صعود به هزار کرمان پیشبرنامهی ما آمادگی برای صعود به قلهی «آرارات» بود که تمرینات ما تا هفتهای ۵ جلسه هم پیش میرفت؛ کلا کوهنوردی نیاز به برنامه هفتگی منظم هوازی، قدرتی، سرعتی، شنا، آبدرمانی و استقامتی دارد که تمرینات ما را سخت و طاقتفرسا میکرد! از هزینههای این سفر هم باید بگویم که من تجهیزات مورد نیازش را از قبل داشتم اما دیگر هزینههای ما حدود ۸۰ میلیونتومان شد.»
او از روزهای صعود میگوید: «در ابتدا برنامهی ما ۳ روزه بود ولی بهدلیل پیشبینی ناپایداری هوا از بعد از ظهر روز دوم تصمیم گرفتیم برنامه را دو روزه اجرا کنیم. روز اول صعود تا ارتفاع ۴۲۰۰ متر بود و ساعت ۵ بعد از ظهر که رسیدیم کمپ ۳، استراحت کردیم تا ساعت ۱۱ و نیم و ساعت ۱ شب شروع روز دوم بود! ساعتهای ۸ و نیم صبح رسیدیم قله و حدود ۱۰ دقیقه در قله ماندیم برای عکس و … بعدش هم بهدلیل سرمای شدید حدود ۱۳ درجه زیر صفر، ارتفاع را کم کردیم و یکسره تا پای کوه فرود زدیم و ساعت ۷ و نیم بعد از ظهر به پای کوه رسیدیم.»
وی افزود: «نکته قابل ذکر این است که در ارتفاعات نزدیک قله، هوا خیلی نامساعد شد و مِه غلیظی سرتاسر کوهستان را پوشانده بود. همچنین هوا سرد و به همراه بارش تگرگ و گهگاهی بارندگی، شرایط را سخت کرد که الحمدالله با کمک خداوند و همت بچهها توانستیم به کار سرعت بدهیم و مسیر را زودتر طی کنیم.»
سختترین بخش صعود از ارتفاع ۴۸۰۰ متر تا رسیدن به قله است
کارگر از مسیر اصلی صعود و ویژگیهای آن سخن گفت: «صعود به قلهی «آرارات» طوری بود که تا ارتفاع حدود ۴۶۰۰ متر، مسیر سنگلاخی و اطراف آن پر از یخچال بود! بعد از آن ما وارد مسیر یخی شدیم که تا انتهای مقصد یخ و مِه و تگرگ و باد و باران با ما همراه بود؛ البته سختترین بخش صعود از ارتفاع ۴۸۰۰ متر تا قله بود که دلیل آن خستگی، شرایط ارتفاعزدگی و شرایط جوی نامناسب میباشد.»
محمدعلی کارگر به ریزش سنگ و حس پس از رسیدن به قلهی مورد نظر اشاره میکند: «در طول راه ریزش سنگ زیادی داشتیم ولی در مسیر صعود نبود و بیشتر در داخل درهها بود. راستش لحظهای که پایم را روی قله گذاشتم حس شکرگزاری از خداوند، توانمندی، شادی صعود موفق، رهایی و آزادی از احساساتی بود که در آن لحظه تجربهاش کردم؛ شرایط بالای قله آنقدر مهآلود بود که مانع از دید بود و تقریبا ما ۱۵ متر جلوتر را به زور میدیدیم.»
او با فتح قلهی «آرارات» از تغییر نگاهش به زندگی حرف میزند: «من با این صعود متوجه شدم که هیچ چیزی غیرممکن نیست و سن فقط یک عدد است. انسانها هروقت بخواهند و اراده کنند میتوانند شرایط را به نفع خودشان تغییر بدهند.»
وی به برنامههای بعدیاش برای فتح قلههای جدید اشاره میکند: «به احتمال زیاد برنامهی بعدی ما فتح قلههای «برف انبار» قم، «دومیر» مرکزی و «خلنو» تهران باشد.»
شرایط جوی را خوب بسنجید
کارگر به افرادی که به فتح قلهی «آرارات» ترکیه علاقهمند هستند، توصیه میکند: «اول با تجهیزات خوب کوهنوردی کنید، دوم خوب خوب تمرین کنید و سوم بههمراه سرپرست، مربی و راهنمای کار بلد به کوه بروید و شرایط جوی را خوب بسنجید؛ البته کسی که شرایط صعود ایمن را ندارد که شامل موارد بالا میشود، نباید به سراغ این قله برود.»
محمدعلی کارگر از جالبترین فردی که در این مسیر ملاقات کرده است، گفت: «من در این سفر یک جوان روسی را ملاقات کردم که در قله لباسهایش را در آورد و فقط با شورت ورزشی برای دقایقی روی قله قدم زد.»
او این سفر را در سه کلمه توصیف کرد: «من میتوانم این سفر را در سه کلمهی اراده، استقامت و ایمان توصیف کنم. میدانید چیست؟ رشته کوهنوردی رشته سختی است که انسانهای سرسخت را به چالش میکشد! تا به سرسختی و پشتکار خودتان ایمان و تجهیزات مناسب و تمرینات کافی ندارید به کوهستان بلند نروید.»
وی افزود: «من صعودهای خودم را تقدیم میکنم به روح بلند برادر عزیزم، جانباز و ایثارگر، معلم فداکار و مهربان مرحوم عبدالمحمد کارگر که درس ایستادگی، ایمان و تعهد را به من داد. میخواهم از همسر و فرزندم و نیز پدر و مادر و برادران و خواهرانم که در همهی شرایط کنارم بودند؛ تشکر کنم، قطعا در زمان صعود بهخصوص فتح قلههای زمستانه استرس و فشار زیادی را تحمل میکنند تا من به سلامت برگردم، خدا خیرشان دهد.»
شاید خیلیها فکر کنند کوهنوردی یعنی رسیدن به قله، اما هر قله یک قصهی جداگانه دارد. یکی با یخ و برف، یکی با ارتفاع، یکی با خستگی و یکی هم با خودش میجنگد؛ کوهنوردی با فتح یک قله تمام نمیشود بلکه یک قله که تمام میشود، قله بعدی از گوشهی ذهن سرک میکشد! برای همین است که کولهها همیشه گوشهی خانه آمادهاند و چشمها همیشه به افق است. شاید هیچوقت هم این داستان پایان نداشته باشد؛ چون کوهنوردان هر بار که از یک قله پایین میآیند، یک آدم تازهای میشوند و دلشان میخواهد ببینند آن آدم تازه، از پس کدام قلهی بعدی بر میآید.
