هفتبرکه: گاهی یک کمک، فقط یک بسته لوازمالتحریر نیست؛ پشت یک دفتر نو، یک مداد تراشیده، یک کیف پر از وسایل مدرسه یا یک دست لباس نو، میتواند قصهای از امید، حمایت و دلنگرانی کمتر یک خانواده پنهان باشد.

اهدا ۲۱۰۰ بسته لوازمالتحریر در بهار مهر مدرسه
روابط عمومی مدیریت آموزش و پرورش شهرستان گراش از تهیه و توزیع حدود ۲۱۰۰ بسته نوشتافزار در آستانه آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۵ خبر داد، این بستهها با همراهی خیرین، نیکوکاران و مجموعههای دولتی تهیه شده و میان دانشآموزان نیازمند توزیع شده است.
به گزارش روابط عمومی مجمع خیرین سلامت، بیش از ۱۰۰۰ بسته از این اقلام با همت خیرین نیکاندیش و پیگیری و هماهنگی مجمع خیرین سلامت شهرستان گراش، با هدف حمایت از دانشآموزان نیازمند و فراهمکردن شرایطی مناسب برای آغاز سال تحصیلی تهیه و توزیع شده است. ارزش این اقلام بالغ بر ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان بوده و شامل ۳۰۰ عدد کیف و ۲۵۰ دست لباس فرم برای دانشآموزان خانوادههای کمبرخوردار است که میان مدارس روستایی و مدارس شهر گراش توزیع شده است.
خرید لوازمالتحریر برای بسیاری از والدین، بهویژه خانوادههایی که با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند، به یکی از دغدغههای جدی تبدیل شده است. دفتر، مداد، خودکار، مدادرنگی و دیگر وسایل مدرسه شاید برای بسیاری از ما اقلامی ساده و روزمره باشند، اما برای خانوادهای که باید میان چند هزینه ضروری یکی را انتخاب کند، همین اقلام ساده میتواند تبدیل به یک دغدغه بزرگ شود. اینجاست که مشارکت خیرین میتواند بخشی از این نگرانی را از دوش خانوادهها بردارد.
سهم مجمع خیرین سلامت در آیندهی دانشآموزان نیازمند
شیدا شرقی، کارشناس مشارکتهای مردمی و روابط عمومی مجمع خیرین سلامت شهرستان گراش، در گفتگو با هفتبرکه از اقداماتی میگوید که این مجمع هر سال در حوزه مشارکتهای مردمی، حمایت از دانشآموزان و همراهی با خانوادههای کمبرخوردار انجام میدهد؛ از شناسایی نیازها و ارتباط با خیرین تا توزیع لوازمالتحریر و پیگیری برخی مسائل مدارس روستاها.
در ادامه، روایت او از این اقدامات را میخوانید:
در مجمع خیرین سلامت شهرستان گراش، تلاش ما در حوزه مشارکتهای مردمی تنها به جمعآوری کمکهای نقدی برای درمان محدود نمیشود. تجربه سالهای گذشته نشان داده که سلامت یک جامعه، فقط به بیمارستان و دارو و درمان خلاصه نمیشود، گاهی حمایت از معیشت یک خانواده، کمک به تحصیل یک دانشآموز، تأمین نیازهای ضروری یک بیمار یا همراهی با خانوادهای که روزهای سختی را پشت سر میگذارد، بخشی از همان زنجیرهای است که در نهایت به سلامت اجتماعی جامعه کمک میکند. اقدامات مجمع خیرین سلامت در حوزه لوازم التحریر صرفا همراهی خیرین در شناسایی و توزیع میباشد.
برای ما که در مسیر ارتباط با خیرین و پیگیری امور مشارکتهای مردمی فعالیت میکنیم، یکی از زیباترین بخشهای این کار، دیدن همین همراهیهاست؛ اینکه یک خیّر تصمیم میگیرد بخشی از داشتههای خود را برای آینده کودکان این شهر هزینه کند و سهمی هرچند کوچک در ساختن روزهای بهتر آنان داشته باشد.
در این میان، وظیفه ما در مجمع خیرین سلامت شهرستان گراش این است که ارتباط میان خیّر و نیاز را شکل دهیم؛ نیازها را شناسایی کنیم، زمینه مشارکت را فراهم کنیم و کمکهای خیرخواهانه را تا حد امکان به مسیری هدایت کنیم که بیشترین اثر را برای مردم داشته باشد. تأمین این هزار بسته نیز حاصل همین همراهی بود؛ همراهی خیرینی که شاید نامشان در بسیاری از قابها دیده نشود، اما اثر مهربانیشان در دستهای کوچک دانشآموزانی دیده خواهد شد که با دفتر و مداد نو، راهی مدرسه میشوند.
این اقدام، تنها به یک مناسبت و یک سال محدود نیست و فرهنگ مشارکت در حوزههای مختلف به خصوص در حوزه درمان، بیش از پیش در میان مردم و خیرین گراش رواج دارد. هدف از اجرای این طرح نیز دقیقاً همین بود؛ اینکه کمک خیرین به شکلی هدفمند به دست دانشآموزانی برسد که بیش از دیگران به آن نیاز دارند.
هزار بسته لوازمالتحریر برای روستاهای شهرستان
امسال با همت خیّر محترم توانستیم هزار بسته کامل لوازمالتحریر که ارزش تقریبی هر بسته بین یک میلیون تا یک میلیون و پانصد هزار تومان برآورد میشود و ۲۵۰ دست لباس فرم، ۳۰۰ عدد کیف مدرسه نیز با حمایت دیگر خیرین تهیه شد تا دانشآموزانی که به دلیل شرایط اقتصادی خانواده امکان تأمین این اقلام را نداشتند، با آرامش و آمادگی بیشتری سال تحصیلی خود را آغاز کنند.
تعدادی از دانشآموزان مدارس شهر گراش، مدارس روستاهای شمسآباد، اسماعیلآباد، کسرالدشت، کنارزیارت، دشت رحمانی، شهدای خدمت چکچک، شمس چکچک (اوتر) با هماهنگی مدیران و معلمهای مدارس دانشآموزان مستحق شناسایی لباس فرم و لوازم التحریر در اختیارشان قرار گرفت. همچنین با هماهنگی اداره آموزش و پرورش و مدیران مدارس روستاهای لباشکن، کنگ و ریشه، حسینآباد، بشیرآباد، محمدزینا، آغصه، خلیلی و زینلآباد نیز بستههای لوازم التحریر اهدا شد.
همراهی با دانشآموزان روستاها، برای ما اتفاقی تازه و محدود به امسال نیست. بیش از یک دهه است که هر سال، همزمان با آغاز سال تحصیلی، بخشی از توان و ظرفیت مشارکتهای خیرین و مردم را برای تهیه و توزیع لوازمالتحریر در روستاهای کمبرخوردار اختصاص دادهایم. در طول این سالها، حضور در روستاها برای ما فقط به معنای رساندن چند بسته لوازمالتحریر نبوده؛ گاهی همین حضور و گفتگو با خانوادهها و دانشآموزان، ما را با واقعیتهایی روبهرو کرده که شاید از فاصله شهر به چشم نیاید.
تلاش مجمع برای جلوگیری از ترک تحصیل دانشآموزان
یکی از این واقعیتها، مشاهده مواردی از ترک تحصیل دانشآموزان بود؛ بهویژه در روستاهایی که مقاطع تحصیلی بالاتر در آنها وجود ندارد و دانشآموز پس از پایان دوره ابتدایی، برای ادامه تحصیل ناچار به رفت و آمد یا ترک تحصیل است. در چنین شرایطی، شاید نتوانیم همه موانع را یکباره برطرف کنیم، اما میتوانیم اجازه ندهیم کمبود امکانات اولیه، خودش به عاملی برای ترک تحصیل تبدیل شود.
نگاه ما این است که اگر قرار است دانشآموزی در همان روستا تا پایان پایه ششم تحصیل کند، حداقل باید بتوانیم در همین مسیر همراهش باشیم و بخشی از نیازهای تحصیلی او را تأمین کنیم؛ شاید همین حمایت ساده، کمک کند یک کودک به جای کنار گذاشتن دفتر و کتاب، همچنان پشت نیمکت مدرسه بماند و برای ادامه مسیرش امید داشته باشد.
برای ما، رساندن یک بسته لوازمالتحریر به یک روستای دوردست، در حقیقت رساندن این پیام است که فاصله جغرافیایی نباید به معنای فاصله از حمایت و توجه باشد. مناطقی که گاهی به دلیل فاصله جغرافیایی، دشواری رفت و آمد یا بلاتکلیفی در برخی مسائل مربوط به تقسیمات کشوری، دسترسیشان به بخشی از خدمات و امکانات شهری محدودتر است.
در نهایت، پیش از هر عنوان و تقسیمبندی اداری، با انسانهایی روبهرو هستیم که حق زندگی، تحصیل و برخورداری از حداقل امکانات را دارند. این رویکرد، برای ما بیش از آنکه یک وظیفه اداری باشد، یک نگاه انسانی و مسئولانه است؛ نگاهی که معتقد است هیچ کودکی نباید صرفاً به دلیل محل زندگیاش، از فرصتها و حمایتهایی که میتواند مسیر آیندهاش را هموارتر کند، بیبهره بماند.
کمکهایی به وسعت نیازهای جامعه
اقدامات ما در روستاها نیز صرفاً به توزیع لوازمالتحریر و اقلام حمایتی محدود نمیشود، وقتی در کنار دانشآموزان و خانوادهها قرار میگیریم، طبیعی است که در جریان بخشی از مسائل و نیازهای مدارس و محیط زندگی آنها نیز قرار بگیریم. بسیاری از این مسائل، قطعاً در حوزه وظایف دستگاههای مسئول قرار دارد و مسئولان شهرستان نیز در جریان امور و مجدانه پیگیر هستند؛ اما تلاش ما این است که اگر در جریان این بازدیدها با نیازی مواجه شدیم، آن را نادیده نگیریم و موضوع را از مسیرهای مربوطه برای پیگیری و حل مسئله ارجاع دهیم. خوشبختانه در این زمینه نیز همکاری بسیار خوبی از سوی مسئولان و دستگاههای مربوطه داشتهایم.
برای نمونه، در یکی از روستاها در جریان بازدید از مدرسه، نیازهایی از جمله رنگآمیزی درب و پنجره مدرسه، نصب شیشههای پنجره و بهسازی نمای ساختمان و تامین اقلام ورزشی و … مطرح شد که در حال پیگیری هستیم. این تجربه برای ما نشان میدهد که گاهی یک بازدید ساده میتواند آغاز یک زنجیره از اتفاقات مثبت باشد؛ از یک بسته لوازمالتحریر شروع کنیم، اما در ادامه متوجه نیاز یک مدرسه شویم، آن را به مسئول مربوطه منتقل کنیم و در نهایت با همراهی خیرین و دولت، بخشی از آن نیاز برطرف شود.
نگاه ما این است که وقتی به روستا میرویم، فقط برای رساندن یک بسته نرویم؛ برویم، ببینیم، بشنویم و اگر مسئلهای وجود داشت، تا جایی که در توان و اختیار ماست، برای رساندن آن به مسیر درست و پیدا کردن راهحل همراهی کنیم. شاید نتوانیم همه مشکلات را خودمان برطرف کنیم، اما میتوانیم نسبت به آنها بیتفاوت نباشیم. همین نگاه و باور ما، معنای واقعی مشارکت مردمی و مسئولیت اجتماعی است.
همدلی خیرین برای حمایت از تحصیل آیندهسازان
در پایان، شایسته است از همراهی خیرین گرانقدرمان و محمد منفرد مدیرعامل محترم مجمع خیرین سلامت شهرستان گراش و اعضای هیات مدیره صمیمانه قدردانی کنیم؛ مدیری که با نگاهی فراتر از چارچوبهای معمول، به حوزه مشارکتهای مردمی و حمایت از دانشآموزان و مناطق کمبرخوردار توجه ویژه دارد و همواره تلاش کرده است ظرفیت خیرین علاوه در حوزه سلامت در مسیرهایی قرار بگیرد که بیشترین اثر را در زندگی مردم داشته باشد.
همچنین از رضا دیباچی، مدیریت اداره آموزش و پرورش شهرستان گراش که در این مسیر همراه و همدل بودند و علاوه بر همکاری در شناسایی و حمایت از دانشآموزان، مسائل و مشکلات موجود در مدارس و نیازهای آموزشی مناطق مختلف را نیز مورد توجه و بررسی قرار دادند، صمیمانه سپاسگزاریم. بدون تردید، شناخت دقیقتر نیازهای مدارس و دانشآموزان، زمینه را برای هدفمندتر شدن مشارکت خیرین فراهم میکند.»
آنچه امروز در قالب این اقدامات رقم خورده، حاصل همراهی و همدلی مجموعهای از خیرین، مسئولان و فعالان اجتماعی است؛ همراهیهایی که نشان میدهد وقتی نگاهها به سمت یک هدف مشترک قرار بگیرد، حتی فاصلههای جغرافیایی و محدودیتهای موجود نیز نمیتواند مانع رسیدن حمایت به دانشآموزانی شود که بیش از هر چیز نیازمند توجه هستند.












