هفتبرکه: دکتر داریوش شیبانی هر چند بیش از ۴۴ سال عمر نکرد، اما یکی از ناموران گراش و نخستین پزشک متخصص گراشی است.
بر اساس اطلاعات میرزا اکبری در کتاب «نامها و یادها» اول فروردین ۱۳۳۴ به عنوان روز تولد داریوش ثبت شده است و زندگی او دهم فروردین ۱۳۷۸ در یک حادثه رانندگی پایان یافت. دکتر شیبانی برای شرکت در یک همایش چشمپزشکی راهی تهران بود که در جاده کوار به شیراز دچار حادثه رانندگی شد.
داریوش، فرزند محمدرضاخان شیبانی و مادرش جهانآفرین فرزند زادانخان گراشی بود. او دوره ابتدایی را در مدرسه ابدی گراش گذراند و از دبیرستان صحبت لاری دیپلم گرفت.
دکتر داریوش شیبانی تحصیلات پزشکی را در دانشگاه فردوسی مشهد گذراند و پس از خدمت سربازی به عنوان رییس پزشکی قانونی لارستان منصوب شد و در بیمارستان امام سجاد لار نیز طبابت میکرد.
دکتر شیبانی دوره تخصص چشمپزشکی را در شیراز گذراند و با آغاز کار بیمارستان گراش به عنوان تنها پزشک گراشی متخصص در آن دوره، مسئولیت ریاست بیمارستان گراش را پذیرفت و به گراش آمد.
میرزا اکبری مینویسد: «دکتر شیبانی یک روز در هفته درب مطبش به روی قشر نیازمند باز بود و بهصورت رایگان افراد مراجعهکننده را ویزیت میکرد و بعضا هزینه دارو و درمان بیماران نیازمند را نیز شخصا بهعهده میگرفت.»
اما عمر دکتر شیبانی چندان طولانی نبود و در قبرستان آلدهباشی گراش روبهروی برکه حاج اسدالله آرام گرفت. شروین، روشینا و حلمیرا فرزندان او هستند.
شاید نسل جدید گراش کمتر از خدمات یکی از نخستین پزشکان گراش مطلع باشند، اما برای زنده کردن یاد او، شورای شهر گراش خیابان روبهروی بیمارستان گراش را به نام زندهیاد دکتر شیبانی نامگذاری کرده است. خواهرش مهوش شیبانی نیز مدرسهای غیردولتی را به نام او تاسیس کرد.
