هفت‌برکه – صادق رحمانی: حس گراش‌دوستی مثل گنجی پنهان در دل و جان ما وجود دارد. گراش با همه کوه‌‌های سیاه و سرخ‌اش و دشت‌‌های بالا و پایین‌اش، رویاهای زیبای همه ما هستند. بهار که می‌شود همه همشهری‌ها تلاش می‌کنند خود را به گراش برسانند و در حال و هوای دوستان و فامیل به آرامش برسند. این تابلوهای واقعی را از شهرمان برای استراحت ذهنی این روزهای سخت تقدیم شما می‌کنیم.
سه تک‌بیت از صادق رحمانی
همراه با عکس‌های هادی افشار و مریم دانشور از طبیعت بارانی گراش
۱
ای شهر جان گراش، همیشه جوان بمان
من پیر گشتم و عشق از دلم نرفت
۲
چنان گراش گرفته‌ست در دلم آرام
که نام جنت فردوس رفته از یادم
۳
اسیر نام گراشم اگر چه آزادم
به هر کجا که روم نام توست در یادم
۴
به نام نامی «ناساگ» می‌خورم سوگند
که «برق روز» نگاهت مرا هوایی کرد
