هفتبرکه – صادق رحمانی: هنر همواره بازتابی از هویت یک جامعه است. اما چگونگی تداوم هنرهای سنتی در شهرهای کوچکتر و مناطق با ظرفیتهای فرهنگی بالا، همواره موضوعی بحثبرانگیز بوده است. در مصاحبهای صریح و بیپرده، هنرمند حوزه تذهیب با ما به گفتگو نشست تا از جایگاه این هنر ظریف در میان مردم گراش بگوید؛ از محدودیتهای موجود در زمینه معرفی و عرضه آثار سخن بگوید و در نهایت، دیدگاه خود را درباره طرحهای نویدبخش مانند «اتفاق هنری گراش» بیان کند. این گفتگو، نگاهی است به نیاز هنرمندان برای تبدیل شدن از یک فعالیت شخصی به یک جریان فرهنگی اجتماعی.
فاطمه انصاری، فرزند رضا، متولد ۱۳۷۷، لیسانس گرافیک از دانشگاه لار دارد. این هنرمند جوان، کار تذهیب بسیاری از تابلوهای اساتید برجسته خوشنویسی گراش مانند استاد اکبری و استاد تمیز را تاکنون انجام داده است. انصاری تذهیب را از سال ۱۴۰۰ شروع کرده است و در شیراز زیر نظر استاد کاظمی آموزش دیده است. او همچنین به صورت حضوری و غیرحضوری در کلاسها شرکت کرده و به فراگیری هنر تذهیب پرداخته است.
هفت پرسش مکتوب هفتبرکه و پاسخهای انصاری را میخوانیم.
صادق رحمانی: چه عاملی باعث شد به تذهیب علاقه خود گرایش پیدا کنید و چه چیزی شما را به ادامه این مسیر ترغیب میکند؟
فاطمه انصاری: از ابتدا به نقش و نگارها و ظرافت و جلوهی هنرهای سنتی در قالب نقش برجستهها، کاشیکاریهای مساجد تاریخی، معماریهای اصیل ایرانی و نقوش اسلیمی و ختایی علاقه داشتم. آشنایی با هنر تذهیب باعث شد احساس کنم این هنر بهترین راه برای بیان احساس و علاقهام به فرهنگ ایرانی اسلامی هست و همین مرا به سمت تذهیب کشاند.
رحمانی: به نظر شما هنر تذهیب چه جایگاهی در میان مردم گراش دارد و میزان استقبال جامعه از آن چگونه است؟
انصاری: تذهیب در گراش هنوز آنطور که شایسته است شناخته نشده، اما هر زمان آثار به نمایش گذاشته میشوند مخاطبان از ظرافت و زیبایی آن استقبال میکنند. امیدوارم با معرفی بیشتر و بهتر این هنر، میزان استقبال جامعه هم افزایش پیدا کند.
رحمانی: منزلت اجتماعی هنرمندان در گراش را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا هنرمندان از حمایت و احترام متناسب با فعالیت خود برخوردار هستند؟
انصاری: مردم برای هنرمندان احترام قائل هستند. حمایت در زمینه امکانات و معرفی آثار میتواند وضعیت فعلی را بهتر کند.
رحمانی: کدام استادان، هنرمندان یا چهرههای فرهنگی بیشترین تأثیر را بر شکلگیری نگاه و مسیر هنری شما داشتهاند؟
انصاری: در کنار استادانی که از آنها آموزش دیدهام، مطالعه آثار قدمایی تذهیب و آشنایی با شیوههای مختلف تذهیب نیز تأثیر زیادی بر شکلگیری نگاه هنری من داشته است.
رحمانی: مهمترین چالشهای شما برای ادامه فعالیت هنری در گراش چیست و چه امکاناتی میتواند به تداوم و رشد این مسیر کمک کند؟
انصاری: مهمترین چالش، محدود بودن فرصتهای معرفی و فروش آثار است. مثلا من دوست داشتم اصفهان یا شیراز زندگی کنم.
رحمانی: تجربه شما از حضور در نمایشگاهها، رویدادهای هنری و عرضه آثار چیست؟ چه انتظاری از برگزاری نمایشگاههای هنری در گراش دارید؟
انصاری: حضور در نمایشگاهها فرصت اشنایی با دیدگاههای مختلف هنرمندان و عموم جامعه را فراهم میکند و تجربهای ارزشمند است. انتظار دارم نمایشگاهها بهصورت منظم و مستمر و با حضور و دعوت هنرمندان رشتههای مختلف برگزار شود.
رحمانی: طرح «اتفاق هنری گراش» را برای معرفی و فروش آثار هنری تا چه اندازه مؤثر میدانید و چه پیشنهادهایی برای موفقیت بیشتر این طرح دارید؟
انصاری: به نظر من این طرح اگر بطور منظم برگزار شود میتواند نقش مؤثری در معرفی هنرمندان داشته باشد و همچنین به رونق هنر و حمایت از هنرمندان کمک کند.
