هفتبرکه: در سی و هفتمین شماره از ستون #گپتریا به سراغ آقای سید محمد حسینی، خادم مسجد حضرت ولیعصر (عج) (که به مسجد حوض معروف است)، رفتهایم.
مهمان این شماره از گپتریا، از اهالی افغانستان است. سید محمد حسینی، حدودا هشتادساله، فرزند ابوالحسن، خادم مسجد حضرت ولیعصر (عج) یکی دیگر از مساجد قدیمی و بسیار فعال گراش است. او با بیش از سی سال سکونت در گراش، حالا یکی از شهروندان اینجا و یک افغانستانی-ایرانی محسوب میشود.
آقای حسینی در هر دو ساختمان جدید و قدیمی این مسجد خادم بوده است. او میگوید در ساختمان قدیمی دو ماهی کار کرده بود و در ساختمان جدید هم از ابتدا بوده است. سید میگوید قبلا در افغانستان گونیفروش بوده است.
سید محمد یک فرزند پسر دارد. روزگار به سید آموخته است که مدارا کردن شیوهی صلحآمیزتری در جنگ با فراز و نشیبهای بیشمار زندگی است؛ چنانکه با طبعی آرام و قانع، رضایتش را از همه چیز ابراز میکند و میگوید: «از خدا و خانواده و از این مسجد و از این دیار و از همه چیز راضی هستم.»
پایان گفتگوی کوتاه مجید افشار با خادم یکی از قدیمیترین و شلوغترین مساجد گراش، طلب دعای خیر است. مجید افشار به سید میگوید: «برای ما هم دعا کن.» و سید پاسخ میدهد: «همیشه دعاگو هستم.»
دست دادن به نشانهی دوستی و خداحافظی و عکسهای یادگاری، اتمام این مصاحبهی کوتاه است.
