هفت‌برکه: آقای غلامرضا قنبری، اولین مهمان ستون گپتریا ویژه‌ی ماه رمضان ۱۴۰۴ است. هفت‌برکه در این ماه به سراغ گپتریای شهر که سال‌های زیادی است خادمان مساجد هستند یا در ایام رمضان فعالیت مذهبی بیشتری دارند، رفته است. گفتگوی کوتاه او با شوخ‌طبعی که از خصوصیات بیشتر گپتریا است، همراه است؛ شوخ‌طبعی‌ای که شاید دعوت نسل‌های تازه به آسان گرفتن زندگی است.

Gaptaria Gholamreza Qanbari

آقای غلامرضا قنبری، فرزند علیرضا قنبر، متولد سال ۱۳۲۶ است. او در ۷۸سالگی، خادم مسجد و حسینیه حضرت زینب(س) است. حاج غلامرضا بعد از گفتن سال تولدش می‌گوید: «حالا موقع چِزَهن» (الان موقع رفتن) است و می‌خندد.

ماه رمضان مساجد گراش پررونق‌تر از دیگر روزهای سال است و خادمان مساجد درها و چراغ‌های آن را به روی مردم روزه‌دار آباد نگه می‌دارند.

حاج غلامرضا چهار سال است خادم حسینیه و مسجد حضرت زینب است. می‌گوید قبل از آن هم در مدرسه علمیه بوده و ده-دوازده سال از عمرش آنجا خادم بوده است.

مجید افشار از آقای قنبری می‌پرسد قبل از خادمی مسجد، در جوانی به چه کاری مشغول بوده است؟ می‌خندد و می‌گوید: «زمان جوانی هم گراش بوده‌ام و گراش کار می‌کردم. مغازه‌دار بودم. زمان بیست و پنج قرانی گراش بوده‌ام، زمان پنج تومانی گراش بوده‌ام، زمان ده تومانی گراش بوده‌ام، زمان هفتاد تومانی گراش بودم. گوجه می‌فروختم کیلویی ۱۵ قران! الان کیلویی پنجاه هزار تومان است!» و می‌خندد.

آقای قنبری دو پسر و سه دختر دارد و سه تا از فرزندانش ازدواج کرده‌اند. غلامحسین، خلیل و فاطمه ازدواج کرده‌اند و سکینه و زینب هنوز در خانه‌ی پدری زندگی می‌کنند.

آقای قنبری پس از پایان گفتگوی کوتاهش بلند می‌شود تا در سالن مسجد به کارش برسد. صدای قرآن در میان گفتگوی او با مجید افشار، عکاس و خبرنگار هفت‌برکه، به گوش می‌رسد و آقای قنبری گفتگوی کوتاهش را همراه با شوخ‌طبعی و خوش‌رویی به پایان می‌برد.