هفت‌برکه – دکتر علی‌اصغر خالقی: بر کسی پوشیده نیست که بیمارانی هستند که نه فقط به خاطر بیماری، بلکه به دلیل فقدان دارو در معرض آسیب هستند. شرایط و اوضاع کشور به جهت اقتصادی مناسب نیست و همه از وضع موجود ناراحت و متاسفند.
تاسف‌بارتر اینکه بیمارستان‌ها، ماه‌ها از بیمه‌ها طلبکارند و به فراخور آن، بدهکار شرکت‌های دارویی هستند. شرکت‌های دارویی هم دارو را نقدا در اختیار بیمارستان‌های بدهکار قرار می‌دهند. نقدینگی بیمارستان‌ها نیز ناچیز و نزدیک به صفر است.
نتیجه‌ی این معادله‌ی مالیِ ناهمگون اتفاق می‌افتد، آسیب‌های نگران‌کننده به مردم است. پزشکان، کادر درمان و مسئولین برای نجات بیماران دست و پا می‌زنند اما ابزار کار که دارو و امکانات باشد در دسترس نیست.
جای تعجب آنجاست که مردم می‌گویند مگر می‌شود در بیمارستانی که مزین به سخاوت خیرین است، دارو نباشد؟ اما بله، اینطور است و مردم آسیب می‌بینند.
و به نظر می رسد برای برون‌رفت از شرایط فعلی، متمولین و خیرین تا پایداری اوضاع کمک کنند که حسب فرمایش خداوند در آیه ۳۲ سوره مائده، نجات یک نفر مانند نجات همه جامعه است: « وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا.»
