هفتبرکه – مصطفی شورانگیز*: با کمترین شناختی از موقعیت سوقالجیشی لارستان در پسکرانههای خلیج همیشه فارس و تنگه هرمز، میتوان به نقش تاریخی و اهمیت استراتژیک این کهنبوم و رشادتهای دلاورمردان لارستانی در حفاظت و حراست از مرزهای آبی و خاکی میهن عزیزمان در ادوار مختلف تاریخ پی برد. تاریخ افتخارآمیز لارستان، دلاورمردیها و جانفشانیهای متعددی را از ملت غیور و رشید لارستان در دل خود ثبت کرده است که مایه فخر و مباهات هر ایرانی میهنپرست و میهندوستی است. از حملات بیامان تفنگچیان لارستانی به دستور اُمرای محلی به مواضع اشغالگران پرتغالی قبل از تسخیر جزیره هرمز توسط شاه عباس؛ تا مشارکت و ایثارگریهای چشمگیرشان در فتح هرمز و قشم و دفع شر اجانب و دشمنان قسمخورده ایرانزمین؛ تا قیام غیورمردان لارستان تحت لوای آیتالله سید عبدالحسین لاری در مبارزه با استعمار پیر انگلیس خبیث و تشکیل اولین حکومت اسلامی در ایران و ضرب سکه و چاپ تمبر ملت اسلام و نیز مبارزات شجاعانه این مردم با رژیم ستمشاهی تحت رهبری زعیم عالیقدر جنوب آیتالله آیتاللهی و نیز رشادتها و فداکاریهای رزمندگان جانبرکف لارستانی در دوران دفاع مقدس و تقدیم صدها شهید و جانباز و کمکهای فراوان مالی تجار لارستانی به جبهههای جنگ حق علیه باطل همه و همه نشان از سرسپردگی و عشق این غیورمردان به این آب و خاک مقدس و لزوم محافظت و پاسداری از آن دارد.

و اما جنگ تحمیلی کنونی نیز با تقدیم چند ده شهید و حملات بیامان رزمندگان لارستانی به پایگاههای دشمن آمریکایی و صهیونیستی، برگ زرین دیگری به افتخارات بیشمار دلاورمردان لاری و لارستانی افزود. شاید تا کمی قبلتر تنها سرداران و فرماندهان نظامی کشور از نقش بیبدیل لارستان در دفاع از آب و خاک میهن عزیزمان آگاهی داشتند، اما جنگ رمضان اهمیت استراتژیک این کهنشهرِ باصلابت را بر همگان نمایان ساخت.
شاید توقع بیجایی نباشد که منطقهای این چنین باصلابت و پرافتخار در میهن عزیزمان، تاکنون میبایست به تمام مطالبات حقه خود در سایه این نظام مقدس رسیده باشد؛ اما آنچه بر سر این خطه پهناور و به گفته سیدالشهدای انقلاب حضرت امام خامنهای، «لارستان بزرگ» آمده است، این است که وسعت ۱۲۶هزار کیلومتر مربعی لارستان کهن در کمتر از یک قرن اخیر به حدود ۱۰هزار کیلومتر مربع تقلیل یافته و بیش از ۱۵ شهرستان از پیکره این کهنبوم منتزع گشته و مستقل شدهاند؛ بدون آنکه شهرستان مادر ارتقا یافته و به حق مسلم خود که استان لارستان است دست یابد.
اجحاف در حق لارستان به کوتاهی در ارتقا سیاسی محدود نمیشود؛ بلکه در بسیاری از حوزهها نیز حق لارستان به درستی ایفا نشده و کملطفیهای بسیاری در حقوق حقه مردم شریف و نجیب لارستان روا داشته شده. از عدم ارتقا دانشکده علوم پزشکی لارستان گرفته، تا عدم تصویب اداره کل راهداری لارستان با آن وسعت شهرها و جمعیت تحتپوشش آن و نیز عدم تصویب دیگر ادارات کلی که در دو دوره گذشته مجلس مجوز آنها توسط هیات وزیران صادر شد، اما عملی نشد و نیز عدم اجرای مصوبات سفر مقام معظم رهبری به لار در سال ۱۳۸۷ و نیز عدم تکمیل پروژههای راهسازی جادههای مرگ لارستان که به جرات میتوان گفت یکی از پرترددترین محورهای مواصلاتی کشور محسوب میشوند و بایستی در اولویت قرار میگرفتند و نیز بسیاری دیگر از مطالباتی که تاکنون محقق نشده است.
اما آنچه دردآور است این است که جادههای مرگ لار – بندرعباس ، لار – جهرم و لار – بستک، بسیار بیشتر از جنگهای تحمیلی تلفات میدهد و جانهای عزیز بیشماری را میستاند و خانوادههای بسیاری را تاکنون داغدار کرده و تعداد بسیار زیادی از هموطنان نیز در اثر تصادفات ناگواری که اتفاق افتاده است معلول و مجروح و قطع عضو شدهاند. جاده ترانزیتی بندرعباس – لار – شیراز که از سال ۱۴۰۰ به عنوان شاهراه اصلی جنوب به مرکز و شمال کشور شناخته میشود و دارای ترافیک بسیار سنگین تریلرهای حامل سوخت و مواد غذایی و کالاهای تجاری وارداتی و صادراتی و نیز ماشینهای سبک و سواری میباشد، هنوز کاملا دوبانده نشده و هر روز شاهد تصادفات مرگبار و خسارت باری هستیم.
چرا این جاده مهم و استراتژیک که از بُعد پدافند غیرعامل برای میهن و نظام اسلامی نقشی بسیار حیاتی و غیرقابل انکار دارد تاکنون تکمیل نشده است؟ چرا بایستی با عدم بودجهبندی مناسب این پروژه حیاتی به تعویق بیفتد؟ چرا در تخصیص بودجه راهسازی اولویتسنجی صورت نگرفته و بعضا جادههایی با کمترین تردد، بیشترین بودجهها را جذب میکنند؟ آنچه مسلم است این است که در این خصوص نقش نمایندگان مجلس و دولتمردان نقشی مهم و اساسی بوده و پشتکار و اراده و قدرت نمایندگان میتواند سرعت انجام پروژهها را شتاب بخشیده و مطالبات حقه مردم را یکی پس از دیگری جامه عمل بپوشاند.
مردم فهیم لارستان بزرگ، از بیرم و بنارویه و براک و باغ و خور و لطیفی گرفته تا لار و گراش و ارد و فداغ و اوز و خنج و جویم؛ با انتخاب جناب دکتر بروجردی گامی بلند جهت دستیابی به خواستههای دیرینه خود و ایفای حقوق مغفولمانده خویش برداشتند. گرچه در طول مدت پس از انتخاب ایشان که متاسفانه کشور عزیزمان با حوادث و اتفاقات بسیار ناگواری همراه بود و از نظر بودجهای نیز وزارتخانهها در مضیقه قرار گرفته بودند، اما در کنار سایر مطالبات، پروژههای راهسازی و تکمیل جادههای مرگ لارستان، حتی در روزهای بمباران و جنگ رمضان هم تعطیل نشده و با پشتکار نماینده محترم و تعهد پیمانکاران عملیات راهسازی با جدیت در حال انجام بوده است، عملیاتی که میبایست سالها قبل توسط نمایندگان قبلی مجلس و در شرایط مساعد دولت از نظر مالی به اتمام میرسید. جای بسی خرسندی است که نمایندگان محترم هرمزگان نیز به اهمیت و نقش بارز محور مواصلاتی بندرعباس- لار- شیراز واقف گشته و با هماهنگی با جناب دکتر بروجردی مجدانه پیگیر تکمیل این محور استراتژیک هستند.
بنابراین میطلبد که دولت با نگاهی ویژه و تزریق بیشتر بودجه، شتاب بیشتری به تکمیل این شاهراه حیاتی ببخشد تا در مواقع جنگ و اضطرار، عملیات امداد و نجات نیروهای مسلح مستقر در خلیج فارس و نیز تخلیه اسکلههای تجاری و روند کمکرسانی به مردم گرفتار در جبهه جنگ با سهولت بیشتری انجام پذیرد و بدین ترتیب بتوان از کیان نظام و میهن اسلامیمان پاسداری و حفاظت کرد.
در روزهای ابتدایی جنگ رمضان و پس از دستور تخلیه اسکله شهید رجایی و خروج هموطنان غیر هرمزگانی ساکن بندرعباس و هجوم بسیار سنگین انواع وسایط نقلیه سبک و سنگین به این شاهراه حیاتی، شاهد ترافیک بسیار شدید و فوقسنگین در این محور، بالاخص در قطعات دوطرفه بودیم؛ به گونهای که رهایی از مسیر حدود چهل پنجاه کیلومتری بیش از ۵ ساعت به طول میانجامید. حال تصور بفرمایید چنانچه قرار بود از محور شیراز- لار- بندرعباس نیروها و ادوات پشتیبانی از سوی مرکز کشور و استان فارس و لارستان به کمک نیروهای درگیر در جنگ خلیج فارس و تنگه هرمز میشتافتند و احیانا مصدومین جنگ را میبایست جهت مداوا به شهرستانهای همجوار منتقل مینمودند و از آن سو دشمن تونل تنگ زاغ را که دیگر راه ارتباطی بندرعباس به مرکز کشور است بمباران و مسدود میکرد، با وجود این جاده دوطرفه غیراستاندارد و پرترافیک چه فاجعه ناگواری رخ میداد؟؟!!
اینجاست که به گفته رییس جمهور محترم، این جنگ نقاط ضعف و قوت ما را نشان داد و اولویتها را برای ما مشخص کرد؛ فلذا رسیدگی و پیگیری در خصوص تسریع در روند اتمام این پروژه مواصلاتی حیاتی از ضرورتها و برترین اولویتها بوده و تا خداینکرده جنگ دیگری در نگرفته، بایستی این محور به اتمام برسد؛ چرا که در این صورت قدرت دفاعی و آفندی نیروهای مسلح مستقر در هرمزگان و خلیج فارس و تنگه هرمز به طور فزایندهای افزایش یافته و جانهای بیشماری از خطر مرگ و تصادف حفظ خواهد شد و ثمرات و فواید بیشماری برای صنایع مختلف نفت و گاز و تجارت ملی و بینالمللی و تردد ایمن هموطنان به بار خواهد آورد. این جنگ نشان داد که نه تنها این بی مهریهایی که در حق مردم صبور و نجیب لارستان بزرگ روا شده ذرهای از حب و عشق این مردمان به این نظام مقدس نکاسته؛ بلکه تا آخرین قطره خون خود حافظ و پاسدار آرمانهای انقلاب اسلامی خواهند بود و با حضور جانانه در میدان و خیابان خیال شوم دشمنان و دستیازان به این آب و خاک را نقش بر آب خواهند ساخت.
اما بدیهی است که چنانچه آرزوهای دیرینه مردم اقصی نقاط لارستان با یک تاریخ و فرهنگ و زبان مشترک بالاخص ارتقا سیاسی لارستان بزرگ به استان لارستان با وجود یک وحدت مثالزدنی و همدلی بین برادران اهل تسنن و تشیع و با عنایت به ظرفیتهای بیبدیل تجاری، انسانی، فرهنگی، صنعتی، کشاورزی و غیره به حقیقت بپیوندد و دیگر کمبودها و مطالبات نیز جامه عمل به خود بپوشد؛ چگونه این مردمان شریف، مصممتر و جان برکفتر از قبل جان و مال خود را در طبق اخلاص نهاده و به پاسداری و حفاظت از این نظام مقدس و دستاوردهای آن پرداخته و به بازوهای توانمندتری جهت دفاع از مرزهای آبی و خاکی کرانههای خلیج فارس و کیان میهن اسلامیمان تبدیل خواهند شد، آنچنان که در طول تاریخ هم این نقش را به خوبی ادا کرده و خواهند کرد.
*فعال اجتماعی لارستانی مقیم بندرعباس


