هفت‌برکه – مریم مالدار: فصل بهار مملو از رنگ است و زیبایی. انگار زمین نفسی تازه کرده و سخاوتمندانه، سبزی‌های خوش‌رنگ و لعابش را به سفره‌ها هدیه داده است. سبزی‌هایی چون خوئره، گل‌خوئری، سمسیل و… که برای ما بوی زندگی می‌دهد و خاطرات و بازیگوشی‌های صحرو را تداعی می‌کند.
«مِئَل» یک سبزی خودرو دیگر است که شاید خیلی‌ها در گراش زیاد با آن حال نکنند و در رقابت با باقی سبزی‌های خودرو هرگز حریف قدری نیست! انگار یک تیم دسته‌دومی بخواهد با تیم کهکشانی بارسلونا و یا رئال سرشاخ شود. اما آه از آن زمانی که این سبزی مظلوم، مثل یک قهرمان گمنام، خودش را با آش ماست و یا آش دوغ ترکیب کند! آنجاست که مِئَل، با آن عطر و طعم جادویی‌اش، تبدیل به ستاره زمین می‌شود و حساب کار دست همه می‌آید.
شناسایی و چیدن مئل
از مشخصات اصلی برای شناسایی‌اش، می‌توان به فرم برگ و عطر بی‌نظیرش اشاره کرد: برگ‌های گیاه مِئَل باریک و بلند است و یکی از مهم‌ترین راه‌های شناخت آن، عطر تند و در عین حال خنک آن است. معمولا بوی مِئل با هر نسیمی، بَس و فضاهای اطرافش را عطرآگین می‌کند.
پس از اسکن محل رویش و چیدن مئل‌ها، باید برگ‌های کشیده و لطیفش را از ساقه جدا کنید و آن‌ها را خوب بشویید.
شیوه‌ی مصرف: تازه یا خشک‌شده
پس از شست‌شو می‌توان به شکل تازه آن را با ماست ترکیب کرد تا به یک معجون خوردنی و تازه تبدیل شود.
اما خوش‌عطرترین فهرست غذایی که با مئل تنظیم می‌شود، علاوه بر چاشنی ماست، پختن آش و ماست است. برای این کار بهتر است پس از شست‌وشو، آن‌ها را روی سینی بچینید و در آفتاب بگذارید تا به خوبی خشک شوند. درست مثل خشکاندن شوید، نعنا و دیگر سبزیجاتِ خشکِ پرمصرف.
پس از خشک شدن، آن‌ها را به آرامی الک کنید. می‌توان تا چند ماه آن را در خانه نگهداری کرد تا عطر بهار در گوشه‌ای از کابینت آشپزخانه در دسترس مادر قرار بگیرد. برای آش، ماست و یا حتی مئل‌پلو به جای شویدپلو!
حالا دیگر نیازی به تاکتیک پیچیده نیست. فقط کافی است بعد از پختن آش دوغ و یا آش ماست، مقداری مئل تازه و یا خشک‌شده را هم درون قابلمه بریزید تا شش هیچ، همه حریفان (چه از نوع سبزی و چه از نوع آش) را شکست دهد! سرآشپز می‌داند که کلید خوشمزگی، همین عطر خاص و تکرارناشدنی مِئل است.
