هفت‌برکه: باران و بهار با همه‌ی نازکی و زودگذر بودنش، امسال دست پر، مفصل و طولانی‌تر، رویش را به گراش هم نشان داد تا خوردنی‌هایش هم مردم را به دل کوه و دشت روانه کند. امسال با این بهار پربرکت، دست کسی از سبزی‌ها و خوردنی‌های صحرا و کوه و دشت گراش بی‌نصیب نماند.
خِوِئرَه یکی از این سبزی‌های محلی است که طرفداران زیادی دارد. خوئره (Kheverah) به فارسی پنیرک نام دارد. این گیاه سبزرنگ با آن ساقه‌های نحیف و برگ‌های نازک و دالبری زیبا علاوه بر زمان بارندگی، در کنار زمین‌هایی که آبی برای کشاورزی دارند هم می‌روید. می‌توان آن را به عنوان نوبرانه‌ی بهار چید و پخت و مصرف کرد. در اینجا مروری بر آماده کردن این گیاه محلی داریم.
بر خلاف خیلی از گیاهان خودروی بهاری، اگر باران خوبی ببارد، خوئره را هنوز می‌توان به وفور در دشت‌های جنوب پیدا کرد و یکی از کم‌خرج‌ترین خوردنی‌های فصل بهار است.
دستور پخت خوئره
خوئره را پس از چیدن، خرد می‌کنند. اگر ساقه‌ها ضخیم باشند، ریزتر خرد می‌شوند تا بهتر بپزد. بعد باید اول خوب شست. اگر یک ساعتی در آب سرد بماند، تازه و سرحال می‌شود.
آن وقت آبکشی کنید و بستگی به مقدار آن، قابلمه یا دیگ مناسب انتخاب کنید. البته نباید گول مقدارش را خورد چون به سرعت بعد از زمان کمی از پخت، کوچک و کم‌حجم می‌شود!
اول باید آب به جوش بیاید و بعد خوئره را در آن می‌ریزیم. حجم آب نباید زیاد باشد. کمی نمک برای طعم دادن به آن هم لازم است.
مدت زمان پخت آن به طور متوسط چهل و پنج دقیقه تا یک ساعت است و بستگی به اینکه دوست دارید چقدر خام‌تر یا پخته‌تر باشد این زمان می‌تواند کم و زیاد شود.
خواص زیادی هم برای خوئره ذکر می‌کنند که گراشی‌ها البته بیشتر برای پخت آسان و بی‌تکلفش به سراغ خوئره می‌روند و خیلی به خواص منتسب به آن کاری ندارند.
خوئره را به صورت گرم می‌توان میل کرد و خودش به تنهایی همه‌چیز تمام است. پس از کمی سرد شدن هم می‌توان با ماست و افزودن نمک و فلفل، مثل سایر بورانی‌ها درست کرد و خورد. اگر با تُرُشه بخورید که دیگر حرفی برای گفتن نمی‌ماند. بعضی‌ها هم با آب نارنج آن را مزه‌دار می‌کنند و می‌خورند.
شما چه روشی برای صرف کردن آن دوست دارید؟
عکس‌هایی از چیدن تا خوردن
نازنین شبان از مراحل چیدن تا آماده‌سازی و صرف خوئره عکس گرفته است. آنها را ببینید.
